Me Boy

Het is negen uur 's ochtends. Ik ga in de auto zitten om naar Amsterdam te rijden. Zodra ik het contact omdraai, knalt mijn favoriete radiozender aan: de urban zender Fun X. Van buiten mag ik er dan uitzien als een spierwitte vrouw van 36, vanbinnen leid ik een heel ander leven.

De opgewekte stem van dj Fernando Halman schalt door mijn auto. "Hey what up, it's je boy Fernando!" Terwijl ik langs de weilanden rijd, joel ik naar de radio. "Fernandoooooo!"

Fernando is de ochtend-dj van Fun X. Mijn absolute favoriet. Een tof nummer noemt hij 'zoetigheid voor de oren'. Zijn favoriete advies aan luisteraars is 'Keep it hot, keep it bangin''. Zijn lach is ongeremd en bizar aanstekelijk. Maar het is diezelfde lach die me iedere keer een kleine stomp in mijn maag geeft.

Ooit mocht ik bij Fernando in de uitzending aanschuiven. Het was vlak nadat Aanmodderfakker, waarvoor ik het scenario schreef, drie Gouden Kalveren had gewonnen. Hij had mijn regisseur en mij gevraagd over onze film te komen vertellen. Mijn liefde voor urban was nog niet tot bloei gekomen. Fernando was nog niet 'me boy'. Van zoetigheid voor de oren wist ik nog niks. Ik wist alleen maar dat ik op de radio zou komen.

Fernando was destijds nog niet zo bekend als nu. Zijn programma werd dan ook uitgezonden op een belachelijk vroeg tijdstip. Ik moest om vijf uur 's ochtends in de trein naar Hilversum zitten. Twee wekkers zette ik. Ik deed geen oog dicht uit angst me te verslapen.

Uiteindelijk werd ik wakker uit wat ik dacht dat een hazenslaapje was. Het was nog donker. Niet veel later dan drie uur, zei mijn innerlijke klok. Ik keek op mijn telefoon. Het was half negen. Half. Fucking. Negen. Ik was niet alleen door twee wekkers heen geslapen, maar ook door de hele uitzending.

Mijn telefoon stond vol berichten van mijn regisseur. Eerst nog informerend, daarna in woedende kapitalen. Ik had ook een voicemail. Het was Fernando. Hij had me on air gebeld. "What up, lig je lekker te tukken?!"

De rest van de voicemail werd gevuld met die typerende lach van hem. Hij ging me door merg en been.

Iedere dag in de auto denk ik even terug aan dit moment. Herbeleef ik die intense schaamte. Fernando, me boy. Als je dit leest; het spijt me nog steeds. Ik hoop een keer bij je op herkansing te mogen. Ik zal zes wekkers zetten. Beloofd.

Tot die tijd: Keep it hot, keep it bangin'.

Deze column is gepubliceerd in de PS van het Parool van 29 aug 2018.